Wisconsin-Madison Üniversitesi‘nde yapılan yeni bir araştırma, “Ölüm Meleği” mantarının California’daki istilacı popülasyonlarının, Avrupa’daki atalarına göre genetik olarak daha “becerikli” birer katile dönüştüğünü ortaya koydu. 1930’larda ABD’ye ulaşan bu mantarlar, zehir üretiminden sorumlu olan genlerde zamanla çeşitlilik geliştirdi.
Araştırmaya göre, bilim insanları daha önce tüm zehirli bileşiklerin belirli bir “amino asit dizilimi” ile üretildiğini düşünüyordu. Ancak California’daki mantarların bu kuralı yıkarak, Avrupa’daki hemcinslerinden çok daha yüksek miktarlarda ve daha önce görülmemiş yeni peptitler üretmeye başladığı saptandı.
Mantarın bu hızlı adaptasyonu sadece zehir miktarını değil, yayılma hızını da etkiliyor. Uzmanlar, California ormanlarında tek bir ağacın altında 40’tan fazla mantarın kümelendiğini, bunun yerel türlerin aksine “anormal derecede yoğun” bir istila olduğunu belirtiyor.
Bu yeni üretilen kimyasalların insan üzerindeki etkisi henüz tam olarak bilinmese de, araştırmacılar bu evrimin mantarın yeni ortamlara uyum sağlamasını kolaylaştırdığına inanıyor. Tek bir tanesinin yetişkin bir insanı öldürebilecek güçte olduğu bu mantarların geçirdiği değişim, yerel ekosistemler üzerindeki baskının boyutlarını daha da korkutucu hale getiriyor.
